با شیوع کرونا در سال ۹۸ مدارس سرتاسر کشور تعطیل شد و آموزش آنلاین شد. روزهای اول آموزش آنلاین با سختیهای بسیاری همراه بود و خیلی طول کشید تا دانشآموزان و معلمان به این نوع تدریس عادت کنند.
با شیوع کرونا در سال ۹۸
مدارس سرتاسر کشور تعطیل شد و آموزش آنلاین شد. روزهای اول آموزش آنلاین با
سختیهای بسیاری همراه بود و خیلی طول کشید تا دانشآموزان و معلمان به
این نوع تدریس عادت کنند. خرید تبلت و گوشی همراه برای دانشآموزان مناطق
محروم و خانوادههای کمتر برخوردار نیز یکی دیگر از معضلات آموزش آنلاین
بود اما هر طور که بود دانشآموزان و معلمان توانستند خودشان را با شرایط
جدید آموزش وفق بدهند.
کم کم شبکه شاد روی کار آمد و سرعت پایین
اینترنت و خیلی از مشکلات دیگر آموزش را سختتر کرده بود اما طی دو سالی که
گذشت هر مدرسهای با هر شرایطی که داشت توانست خوب عمل کند تا چرخ آموزش
کشور لنگ نماند. برخی از مدارس سامانههای خاصی برای خودشان تدارک دیدند و
برخی دیگر تشکیل گروه و کانال در پلتفرمهای مختلف را چارهای برای رفع
مشکلات دانستند.
با همه این تفاسیر دو سال سخت آموزشی گذشت و آموزش آنلاین روی ریل
قرار گرفت. حالا دیگر دانشآموزان به کلاسهای آنلاین عادت کرده بودند و
در حد توانشان برای یادگیری تلاش میکردند. البته این نوع آموزش خالی از
عیب نبود اما هر چه که بود راه جدیدی بود که جبر شرایط آن را تحمیل کرده
بود. به یکباره اما چندی پیش اعلام کردند که آموزش باید حضوری شود!کرونا
تمام شده؟ تعداد مبتلایان کرونا به صفر رسیده؟ واکسیناسیون به طور کامل
انجام شده؟ جواب همه این سوالات خیر است اما با تمام این شرایط مدارس
بازگشایی شد و خیلی زود خبرها در خصوص افزایش ابتلای دانشآموزان به ویروس
کرونا منتشر شد.
حالا اما سویه جدیدی از کرونا رخ نمایی میکند.
سویهای که پایش به ایران هم رسیده و بدون شک جان خیلیها را خواهد گرفت!
حال سوال این است که در چنین شرایطی آیا حضوری بودن آموزش منطقی است؟ جواب
این سوال هم خیر است چرا که جان میلیونها دانشآموز همین حالا هم در خطر
است. با همه این تفاسیر آیا بهتر نیست مدارس غیر حضوری شود و آموزش بار
دیگر روی ریل آنلاین قرار بگیرد؟ این سوالی است که مسئولین باید نسبت به آن
پاسخگو باشند.